Prostori u kojima djeca uče treba da budu inspirativni. Nikada neće moći da se takmiče sa svim onim drugim ambijentima u kojima mladi provode vrijeme, kao što su prostori za odmor, slobodno vrijeme, kupovinu i drugi javni prostori, ako nastave da izgledaju, mirišu i odaju utisak institucija. Zbog toga moramo ponovo da promislimo, ne samo o građevinama koje čine fizički okvir za učenje, nego i o svakom elementu koji čini okruženje u kome se uči - unutrašnjim prostorima, namještaju, tehnologiji, školskim menzama, osvjetljenju, načinima skladištenja, komunikaciji. Važno je da budemo sigurni da ćemo nastaviti sa donošenjem inovativnih rješenja dizajniranih tako da unaprijede iskustvo učenja. Budućnost ambijenata u kojima se uči zahtijeva od arhitekata, dizajnera i proizvodjača da rade zajedno sa đacima , a od školskog osoblja i obrazovnih institucija da nas upoznaju sa novim obrazovnim trendovima i svakodnevnim interakcijama izmedju prostora, proizvoda i sistema koji zaista unapređuju učenje.
U budućnosti će granice izmedju formalnog i neformalnog učenja izblijedeti, a škola kao institucija će se dematerijalizovati. Fokus će se pomjeriti sa građenja pravih objekata na kreiranje pravih okruženja, interakcija i uslova za učenje, a oni se mogu pojaviti kao različiti fizički i ne-fizički prostori. Kvalitet okruženja u kojima se uči biće faktor koji će stimulisati sve one koji u njima provode vrijeme - da saradjuju i budu kreativni.
JENNIE WINHALL, DESIGN STRATEGIST, DESIGN COUNCIL
/ 21ST CENTURY SCHOOLS, LEARNING ENVIRONMENTS OF THE FUTURE
©2004 BUILDING FUTURES
A JOINT INITIATIVE BETWEEN AND
Nosilac projekta: 
